Met een dekentje erbij

‘Over een maand gaan we weer terug naar Nederland.’
‘Een maand. Vier weken. Shit. Echt?!’
‘Even denken. Vijf. Vijf weken.’
‘Oké, dat klinkt al iets beter.’
‘Vijf weken.’
‘Dan gaan jullie terug en blijf ik hier alleen achter.’
‘Sorry.’
‘Heb ik niemand meer om mee uit te gaan.’
‘Sorry.’
‘Kan ik alleen in Cuba koffie gaan drinken.’
‘Sorry. Maar je drinkt helemaal geen…’
‘Alleen naar Kaneo lopen, om er pas dan achter te komen dat ze dicht zijn. De hele winter.’
‘Maar dat is wel logisch, het…’
‘Is een restaurant! Ze moeten het hele jaar open blijven! Ik ben hier nu toch!’
‘Maar het wordt koud. Er zijn bijna geen toeristen meer. Niemand gaat hier met tien graden buiten zitten, aan het water.’
‘In Nederland wel!’
‘In Nederland wel. Met een dekentje erbij.’
‘Over vijf weken kunnen jullie lekker in Nederland op het terras zitten, in de kou, met een dekentje erbij. O, heerlijk. Vier euro voor een koffie.  En een glaasje water wordt Spa Blauw op de rekening.’
‘Bitch.’